Yeşilova Evde Masaj

Yeşilova Evde Masaj 

Nihayetinde, «Evet,» diye mırıldandı. Hanımefendi Caroline kürsüye döndü ve çantasını açtı. «İşte sana bir çeyrek,» dedi, «git kasabada ye bugün. Yarın ödersin.» Walter başını hayır anlamında salladı. Zayıf bir sesle, «Hayır, teşekkür ederim efendim,» diyebildi. Bayan Caroline’in sesine ansızın sabırsızlık karışmıştı. «Haydi Walter… Gel al şunu!» Walter yine başını salladı. Walter başını üçüncü kez sallayınca biri bana, «Gidip ona söyle Scout,» dedi. Arkama döndüğümde kasabalı çocukların çoğunluğunun bana bakmış olduğunı görmüş oldum. Bayan Caroline’le iki defa takışmıştık. Anlayış, tanışıklıktan gelir dercesine bakıyorlardı bana. Walter’in adına kalktım: «Şey… Kadın Caroline?» «Ne var Jean Louise?» «kadın Caroline, Walter bir Cunningham’dır.» Yerime oturdum. «Ne dedin?» Her şeyi açıkladığımı sanıyordum. Hepimiz için konum apaçık ortadaydı. Walter Cunningham gerçek dışı söylüyordu. Yemeğini unutmamıştı, yemeği yoktu. Bugün yoktu; yarın da, öbür gün de olmayacaktı. Ömür boyunca üç çeyreği yan yana görmemişti. Bir kez daha denedim:

Yeşilova Evde Masaj

«Walter, Cunningham’lardan biridir bayan Caroline.» «Anlamadım Jean Louise…» «Zararı yok efendim. Buraların insanoğluını yakında tanırsınız. Cunningham’lar ödeyemeyecekleri şeyleri almazlar. Kilise yardımlarını bile. Kimseden bir şey almamışlardır. Ellerindekilerle yetinirler. Fazla bir şeyleri yoktur fakat olanla yetinirler.» Cunningham ailesi konusundaki bilgim geçen kışın vakalarına dayanıyordu. Walter’in babasının Atticus’a işi düşmüştü. Oturma odasında meydana getirilen iç karartıcı bir mevzuşma nihayetinde Bay Cunningham: «Bay Finch, size borcumu ne vakit öderim bilemiyorum,» demişti. «Derdin bu olsun Walter» dedi Atticus. Atticus’a ödeyip ödeyemeyeceğini sormuş oldum «Parayla değil. Ama gör bak, yıl sona ermeden borcu ödenmiş olacaktır,» dedi. Hakikaten de gördüm. Bir sabah Jem ve ben arka bahçede bir demet çıra bulduk. Sonra arka basamaklarda bir sepet ceviz bulundu. Noel’de süslemeler için bir kasa saparna otu ve defne yaprakları, baharda bir çuval dolusu şalgam… Atticus Bay Cunningham’ın borcunu ödemiş olduğunu söylemiş oldu. «neden böyle ödüyor?» «Öyle ödeyebiliyor da ondan. Parası yok.» «biz fukara muyuz Atticus?» Evet anlamında başını salladı: «bununla beraber iyi mi!» Jem yüzünü buruşturdu.